Geçen gün takside giderken tam da ben tanrıya şükrederken, radyoda bu şarkı çalmaya başladı. Ya gerçekten tanrı bizden biri ise, ya tanrı tam da içimizde ise??? Herkezin içinde eğer tanrı var ise nasıl olurda biz birbirimize bu kadar kötü davranabiliyoruz? Bunu fark eden dünyada kaç insan var?
Bunu düşününce tanıdığın tanımadığın herkese sanki o tanrıymış gibi davranman gerektiğini, kim olursa olsun ne yaparsa yapsın ona sevgini, merhametini ve sonsuz şükranını sunman gerektiği geldi aklıma.
Şarkı çalarken hissettim, taksici o an için tanrıydı ve gerçekten iyiydi.
Dediğim gibi hep sana sölüyorum ama : Kimsenin acısını başkasından çıkarma, kimseyi sorgusuz sualsiz yargılama, en azından davranışların veya sözlerinle birilerini incitmeye çalışma bırak hayat aktığı gibi aksın. Aksi taktirde bu bi bumerang gibi sana dönüyor ve zincirin bi halkası bi şekilde sana değiyoo
Birini tanısan da tanımasan da ona olan sevginin şiddeti hiçbir zaman sıfırın altına inip üşümesin. Çünkü eğer bi donarsa, sıcaklık yükselip, sevgi eridiğinde o suyla bi anda boğulabilirsin. Hep sıcak bişeyler ikram et ve battaniye ile sıkıca sar hiç üşümesin. Aklıma yeni bi misafir geldi anlayacağın onu en güzel şekilde ağırlıyorum bu aralar. Hiç gitmesin yerleşsin misafir olmaktan çıkıp aklımın ve ruhumun ev arkadaşı olsun istiyorum.
Kuşlar sesleriyle ve köpeğimiz kömür de kara gözleriyle burdan sevgilerini yollarlar efendim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder